مواد سرامیکی الکترونیکی از نظر ماهیت متنوع هستند و می توان آنها را به طور کلی بر اساس عملکرد و کاربردشان به پنج دسته اصلی زیر طبقه بندی کرد:
سرامیک های عایق: این مواد دارای خواص عایق الکتریکی عالی هستند و برای استفاده به عنوان اجزای ساختاری، بسترها و محفظه در تجهیزات و دستگاه های الکترونیکی مناسب هستند. نمونههای معرف شامل سرامیکهای تالک، سرامیکهای آلومینا، و سرامیکهای آلومینا بالا-میباشد. در این میان، سرامیک های تالک هزینه های کمتری را ارائه می دهند، در حالی که سرامیک های آلومینا عایق الکتریکی برتر را ارائه می دهند. سرامیکهای آلومینای بالا-، اگرچه عملکرد کلی بسیار خوبی از خود نشان میدهند، اما تولید آنها چالش برانگیز است و نسبتاً گران هستند.
سرامیک خازن: عمدتاً در ساخت رسانه های دی الکتریک برای خازن ها استفاده می شود. سرامیکهای خازن با فرکانس بالا برای تولید خازنهای سرامیکی بسیار پایدار و خازنهای جبرانکننده دما استفاده میشوند. سرامیکهای خازن با فرکانس پایین-در ساخت خازنهای سرامیکی برای مدارهای فرکانس پایین-استفاده میشوند. و سرامیک های خازن نیمه هادی از لایه های عایق تشکیل شده بر روی سطوح بیرونی نیمه هادی یا مرزهای دانه داخلی مواد سرامیکی استفاده می کنند تا به عنوان محیط دی الکتریک عمل کنند.
سرامیک فروالکتریک: سرامیک های الکترونیکی که در آن بلورهای فروالکتریک فاز کریستالی غالب را تشکیل می دهند. این مواد با استفاده از ویژگی های پیزوالکتریک، پیروالکتریک و سایر ویژگی های خود، می توانند برای ساخت دستگاه های جدید مانند اجزای پیزوالکتریک، آشکارسازهای مادون قرمز، مدولاتورهای لیزری و نمایشگرهای نوری استفاده شوند.
سرامیک های نیمه هادی: سرامیک هایی که برای به دست آوردن دانه های نیمه هادی و مرزهای دانه عایق پردازش شده اند، در نتیجه ویژگی های نیمه هادی مانند موانع پتانسیل سطحی قوی را نشان می دهند. این دسته طیف گسترده ای از دستگاه ها را شامل می شود، از جمله ترمیستورهای مختلف با ضریب دمای منفی (NTC)، خازن های نیمه هادی، واریستورها، سلول های خورشیدی، سنسورهای رطوبت و حسگرهای گاز.
سرامیک های یونی: سرامیک های الکترونیکی که با توانایی آنها در انتقال سریع یون های مثبت مشخص می شود. یک نماینده معمولی این دسته، سرامیک بتا-آلومینا (-Al2O3) است که میتواند در تولید باتریها و خازنهای حالت جامد با چگالی ذخیره انرژی بالا استفاده شود.